بدو برو نبینمت بدو برو نگیرمت
....
................
.........................
رفتی تنهایی تو
با کسی هستی
گفتی یکی دیگرو دوست دارم
پاشم نشستی
هیچکس نمیدونه دوست داشتن چیه
همه میگن نمیدونن عاشق کیه
من دلم خیلی به حال تو میسوزه
چون که نفهمیدی عشقت کیه
گفتم بمون ولی نخواستی
رفتی دست رو دل من گذاشتی
اینو میدونستی که عاشقت بودم
اما تو منو دوست نداشتی
دختر تو که دوستش نداشتی
رفتی و تنهاش گذاشتی
چرا بهش میگفتی که پاش نشستی
همه میدونن با یکی دیگه هم هستی
آخه لعنتی تو که اونو نخواستیش
چرا هی پاتو رو دلش میزاشتی
یه روز رفتی زدی بهش ضرر
اونروز میبینم که شدی در به در
تنهــــــــــــــام گذاشتی

سلام.!.. عزيز دوست‌داشتني
اين واژه‌هاي خاك‌خورده را از خانه تكاني قلبم پيدا كرده‌ام. دوستت مي‌دارم تا بي‌نهايت.
بعد از رفتنت، احساس مي‌كردم به هيچ‌چيز احتياج ندارم حتي به اين قلب، فقط تو را مي‌خواستم.
اما حالا همه‌چيز را مي‌خواهم براي تو. براي تو كه آزادي.
..و من زنداني چشمان بسته‌ات شده‌ام. (بهترين جاي بودن)
رهگذر !!! به اين هميشه تنها فكر مي‌كني؟.. بگو كه فراموشم نكرده‌اي.!..
مي‌دانم كه بچه‌گانه است ولي مي‌خواهم به يقين برسم.!.. كه اين همه انتظار براي خاطر توست نه براي خاطر خودم.
من براي توست كه چشمان خسته‌ام را بدرقه‌ي راهت كرده‌ام و بر اين جاده‌ي هميشه تاريك چشم دوخته‌ام.!..

در اين دنيا كه حتي دل به دريا بسپري

گرداب خواهد شد...

چه گويم با كه گويم من غم بي همنفس بودن..

كه جز الله با من هيچ كس يارم نشد..

دلبند و دلدارم نشد.

اينك من اين تنها....در اين روشن شب پر نور و مهتابي

دلم بيدادها دارد....

دلي آكنده از دردي كه بي درمان بخوانندش...

چه گويم با كه گويم من چه مي خواهم...چه مي گويم.

كه حتي بهترين هميار من درد دل من را نمي خواند.

دلم فريادها دارد...

وليكن مالك فرياد اين دل حال اين دل را نمي بيند...نمي داند.

چه گويم با كه گويم اينچنين بي تاب و بيمارم.

تبي دارم كه بر جانم فرو ريزد...كه بيمارم كند...بيمار بي تيمار.

آري

پريشان جان من در اين سكوت سرد و وحشت زا

دلش تنگ است.

دلي كز نور حق آكنده مي گردد خوش آهنگ است ليكن...

جان من خسته ست..دلم دلتنگ دلداري ست

كه مي داند چه بي تابم ولي درمان اين دل را نمي خواهد

نمي دانم چه گويم...با كه گويم

سوختم باران بزن شاید تو خاموشم کنی
شاید امشب سوزش این زخم ها را کم کنی
آه باران من سراپای وجودم آتش است
پس بزن باران بزن شاید تو خاموشم کنی

شايد اشتباهه اما عاشقا دروغ ميگن


آدماي مهربونو با وفا دروغ مي گن


اونا كه ميگن كه تا هميشه ديوونتن


بزار بي پرده بگم كه به شما دروغ ميگن


اونا كه ميان به اين بهونه ها كه اومدن


از توي شهر قشنگ قصه ها دروغ ميگن



اونا كه فدات بشم تكه كلامشون شده


به تمام آسمونا, به خدا دروغ ميگن


اونا كه با قسم و آيه هي مي خوان بهت بگن


تا قيامت نمي شن ازت جدا دروغ ميگن


اومدی بشکنی بشکن ، از من ساده چی مونده قبل تو هر کی بوده تموم تار و پود سوزونده


دل ما اونقده پاره س ، موندنش مرگ دوباره س


آسمون سينه ما ، خيلی وقته بی ستاره س


همينی که باقی مونده ، واسه دلخوشی تو بشکن


تيکه تيکه هامو بردن ، آخرينشم تـــو بکن


از نگاهات خوب می فهمم ، که تو فکرت يک فريبه


بازی بسه پاشو بشکن ، من غريبو تو غريبــــه

عشق يعني آفتاب بي غروب

عشق يعني آسمان ، يعني فروغ


عشق يعني آرزو ، يعني اميد

عشق يعني روشني ، يعني سپيد



عشق يعني غوطه خوردن بين موج

عشق يعني رد شدن از مرز اوج



عشق يعني از سپيده تا سحر

عشق يعني پا نهادن در خطر



عشق يعني عقل شد مدهوش تو

عشق يعني عاقبت آغوش تو



عشق يعني لايق مريم شدن

عشق يعني با خدا همدم شدن



عشق يعني جام لبريز از شراب

عشق يعني تشنگي ، يعني سراب



عشق يعني خواستن ، له له زدن

عشق يعني سوختن ، پر پر زدن



عشق يعني با "خدايا" ساختن

عشق يعني چون هميشه باختن



عشق يعني مستي وديوانگي

عشق يعني با جهان بيگانگي



عشق يعني شب نخفتن تا سحر

عشق يعني سجدها با چشم تر



عشق يعني سر به دارآويختن

عشق يعني اشك حسرت ريختن



عشق يعني سوختن با ساختن

عشق يعني زندگي را باختن



عشق يعني ديده بر در دوختن

عشق يعني در فراقش سوختن



عشق يعني انتظار و انتظار

عشق يعني هرچه بيني عكس يار



عشق يعني سوزني آه شبان

عشق يعني معني رنگين كمان



عشق يعني شاعري دلسوخته

عشق يعني آتشي افروخته



عشق يعني با گلي گفتن سخن

عشق يعني خون لاله بر چمن



عشق يعني شعله بر خرمن زدن

عشق يعني آب بر آذر زدن



عشق يعني يك تيمم يك نماز

عشق يعني عالمي راز و نياز



عشق يعني يك شقايق غرق خون

عشق يعني درد و محنت در درون



عشق يعني قطره دريا شدن

عشق يعني همچومن شيدا شدن



عشق يعني قطعه شعری ناتمام

عشق يعني بهترين حسن ختام

من گذر خواهم كرد

روزي از شهر تماشايي عشق

تكه اي از دل خود در دستم

و به هر رهگذري خواهم گفت:

ذره اي عشق ، كمي عاطفه ، قدري ايمان

به من خسته تنها بدهيد

تا كه شايد شب من

صبح را دريابد

و سپس آنسوي خاطره هاي سبز

خانه اي خواهم ساخت

و در آن،عشق، همان واژه هستي را جاي خواهم داد

من کمی زودتر از خیلی دیر

مثل نور از شب چشم تو سفر خواهم کرد

تو نترس

سایه ها بوی مرا سوی مشام تو نخواهند آورد

کاش می دانستی

چه غریبانه به دنبال دلم خواهی گشت

در زمانی که برای غربتت سینه دلسوزی نیست

تازه خواهی فهمید

مثل من عاشق مغرور شب افروزی نیست

دارم از یاد تو می رم؟!
مثل برکه ای که توش ماهی نباشه
مثل ساقه ای که از ریشه جداشه
مثل چشمی که بره زیارت خواب
مثل نقشی که بشینه بر لب آب
.....
.....
دارم از یاد تو می رم؟!
.....
با نگاه سر به زیرم
با دل با تو اسیرم
منی که برات می میرم
غم دوریت کرده پیرم
.....
.....
دارم از یاد تو می رم؟!
.....
مثل کاری شدن زهر کشنده
مثل جاری شدن رود رونده
به سبک بالی پرواز پرنده
به گریز پایی آهوی دونده
.....
.....

دارم از یاد تو می رم؟!

دارم از یاد تو میرم...........

از کوی وفا به سنگ ، دورم کردند

در خانه ی غم زنده به گورم کردند


بگشایم اگر سینه به پیش تو شبی

بینی که چه با دل صبورم کردند

سیه چشمی به کار عشق استاد
به من درس محبت یاد می داد
مرا از یاد برد آخر ولی من
بجز او عالمی را بردم از یاد

کاش از بی کسی خویش نمی ترسیدم

کاش با ساز خیال تو نمی رقصیدم


حیف از آن روح صمیمی و دهاتی آواز

که به چشمان خیابانی تو بخشیدم


وسوسه بود، درون من و هشدار از عقل

که نچین میوه ی این باغ ، ولی من چیدم


خنده ی هر دو به هنگام سفر زیبا بود

تو به احساس من و من به خودم خندیدم


می گذشتی و نگاهم به نگاهت می گفت

کاش از معنی تو هیچ نمی فهمیدم


تا نشانت بدهم زخم عمیقی که زدی

کاش میشد که ترا بار دگر می دیدم

خيلی سخته که بغض داشته باشی ، اما نخوای کسی بفهمه

خيلی سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کنی
خيلی سخته که سالگرد آشنايی با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگيری
خيلی سخته که روز تولدت،همه بهت تبريک بگن ، جز اونی که فکر میکنی به خاطرش زنده ای
خيلی سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکنی ، بعد بفهمی دوست نداره
خيلی سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفر ازدست بدی ، اما اون بگه :ديگه نمی خوامت

به من او گفت: فردا مي رود، اينجا نمي ماند
و پرسيدم: دلم؟ او گفت: نه، تنها نمي ماند

به او گفتم كه چشمان تو جادو كرده اين دل را
گفت: اين چشمها كه تا ابد زيبا نمي ماند

به او گفتم: دل دريائيم قرباني چشمت
ولي او گفت: اين دل دائماً دريا نمي ماند

به او گفتم كه كم دارد تو را رؤياي كم رنگم
و پاسخ داد او در عصر ما رؤيا نمي ماند

به او گفتم: كه هر شب بي نگاه تو شب يلداست
ولي او گفت: كمي كه بگذرد يلدا نمي ماند

به او گفتم: قبولم كن كه رسوايت شوم، او گفت:
كسي كه عشق را شرطي كند رسوا نمي ماند

و حق با اوست، عاشق شو، همين و هرچه بادا باد
چرا كه در مسير عاشقي اما نمي ماند

خدايا خط بكش بر دفتر اين زندگي اما
به من مهلت بده تا بشنوم آنجا نمي ماند

نوشته شده توسط دوست خوبم روزناز

ولنتاین چیست

این سوالی است که یکی از دوستان پرسیدند و حالا من جواب این سوال را برای شما می نویسم

روز والنتاین (به انگلیسی: Valentine's Day) (روز عشاق و یا روز عشق ورزی) عیدی در روز۱۴ فوریه (۲۵ بهمن ماه) است که در بعضی فرهنگ ها روز ابراز عشق است.

این ابراز عشق معمولاً با فرستادن کارت والنتاین یا خرید هدایایی مانند گل سرخ انجام می‌شود. سابقهٔ تاریخی روز والنتاین به جشنی که به افتخار قدیس ولنتاین در کلیساهای کاتولیک برگزار می‌شد، باز می‌گردد.

پیشینه تاریخی

تاریخچه کامل و دقیق ولنتاین در دست نیست و آنچه از پیشینه این روز می‌‌دانیم با افسانه درآمیخته است. امروزه کلیسای کاتولیک به این نتیجه رسیده است که حداقل سه قدیس به نام والنتاین وجود داشته‌اند که همگی به شهادت رسیده اند، به همین دلیل چندین افسانه سعی در بازگوئی تاریخچه این آئین دارند.

روایت مشهور

در سده سوم میلادی که مطابق می‌شود با اوایل شاهنشاهی ساسانی در ایران، در روم باستانن فرمانروایی بوده‌است بنام کلودیوس دوم کلودیوس عقاید عجیبی داشته‌است از جمله اینکه مردان مجرد نسبت به آنانی که همسر و فرزند دارند سربازان جنگجوتر و بهتری هستند. از این رو ازدواج را برای سربازان امپراتوری روم قدغن می‌کند. کلودیوس به قدری بی‌رحم وفرمانش به اندازه‌ای قاطع بود که هیچ کس جرات کمک به ازدواج سربازان را نداشت. اما کشیشی به نام والنتاین (والنتیوس)، مخفیانه عقد سربازان رومی را با دختران محبوبشان جاری می‌کرد. کلودیوس دوم از این جریان خبردار می‌شود و دستور می‌دهد که والنتاین را به زندان بیندازند. والنتاین در زندان عاشق دختر زندانبان می‌شود. با توجه به آنچه که در افسانه آمده کشیش ولنتاین برای او نامه‍ایی نوشته و آنها را با نوشتن «از طرف ولنتاین تو» (From Your Valentine) امضاء کرده است، اصطلاحی که تا به امروز مورد استفاده قرار گرفته و به وفور بر روی کارتهای ولنتاین مشاهده می‌‌شود. سرانجام کشیش به جرم جاری کردن عقد عشاق بر خلاف قانون کلودیوس دوم اعدام می‌شود. بنابراین او را به عنوان فدایی و شهید راه عشق می‌دانند و از آن زمان والنتاین تبدیل به نمادی برای عشق شده است.

شهرهای منتسب به والنتاین قدیس

بر اساس باورهای کنونی، بقایای والنتاین قدیس که در قرن ۱۹ میلادی در قبرستانی باستانی در ایتالیا کشف شد هم‌اکنون در سه شهر رم ‌‌‌، دوبلین و گلاسگو نگهداری می‌شود. بخشی از این بقایا پس از انتقال به یک تابوت طلایی توسط پاپ گرِگوری شانزدهم به کلیسای کاتولیک وایت فرایر در دوبلین پایتخت جمهوری ایرلند اهدا شد. بخش دیگری از این بقایا که گفته می‌شود شامل استخوانهای والنتاین قدیس هم هست توسط یک خانواده متمول فرانسوی در قرن ۱۹ به کلیسای فرانسیس مقدس در شهر گلاسگو در اسکاتلند منتقل شد . خارج از حلقه‌های مذهبی از مردم عادی کمتر کسی از وجوداین بقایا در شهر اطلاع داشت تا اینکه در سال ۱۹۹۹ تصمیم به انتقال این بقایا به کلیسای دیگری به نام The Blessed John Duns Scotus گرفته شد. این اقدام توجه گسترده‌ی رسانه‌ها و به طبع آن عموم مردم را به دنبال داشت به‌طوری که شهر گلاسگو به خاطر میزبانی والنتاین قدیس شهر عشاق لقب گرفت و از سال ۲۰۰۲ این شهر در روز والنتاین میزبان فستیوالی به نام فستیوال عشق می‌باشد.

رسوم والنتاین

در کشورهای اروپایی و امریکائی دادن شکلات به عنوان هدیه روز والنتاین از شهرت خاصی برخوردار است. تزئین شکلات و پختن انواع ان نیز از اداب این روز به شمار می‌رود. از نظر علمی هم ثابت شده‌است که خوردن شکلات دات یا همان سیاه میزان عشق را در انسان بالا می‌برد البته نه مصرف بی رویه ان.

در فرهنگ ایرانی

.....ولنتاین.....